Author: admin

เราอยากจะควบคุมทุกอย่างได้ แต่ทุกอย่างก็ไม่ยอมให้เราควบคุมได้ทั้งหมด บางเรื่องก็ปล่อยยอมให้ แต่บางเรื่องก็ทำให้เราประหลาดใจ ถึงแม้เตรียมตัวดีแต่ไหน ก็มีเรื่องที่เหนือคาดได้ แต่เตรียมตัวไว้ก็ดีกว่าไม่ได้เตรียม เตรียมกว้างๆไว้ แต่ท้ายที่สุด ไม่ว่าเตรียมอะไรแค่ไหน ก็ควรเตรียมใจไว้ให้มั่นคง RIZunexpected https://web.facebook.com/rizthink

การที่เป็นนักคิดที่ดี เขาต้องมีข้อมูลเยอะมากพอ มันไม่ได้แค่คิดลอยๆ แล้วก็ตั้งคำถามโดยที่ไม่รู้อะไร มันจะกลายเป็นคนเพ้อเจ้อเสียมากกว่า การที่จะหาความรู้เข้าคลังให้ได้เยอะๆ ก็ควรจะเป็นนักอ่าน ผมเห็นนักคิดส่วนใหญ่อ่านหนังสือกันเยอะมากๆ อ่านกันวันละเล่ม สัปดาห์ละเล่ม ว่างเมื่อไรก็อ่าน ผมเลยไม่แปลกใจที่เขาจะรู้มาก เพราะเขาเอาข้อมูลเข้ามากกว่าคนทั่วไปไม่รู้กี่สิบร้อยเท่า และเมื่อเขาคิดประมวล มันก็มีข้อมูลมากพอ ที่จะวิเคราะห์ได้ RIZthinker https://web.facebook.com/rizthink

ของบางอย่าง เราเห็นตั้งแต่เด็กจนโต มันก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลง แบบไหนตอนนั้น ตอนนี้ก็แบบเดิม เราสงสัยว่า ทำไมมันอยู่ได้ เพราะมันดีพอจนไม่ต้องเปลี่ยนแปลงหรือ แต่จริงๆแล้ว ภายใต้การเหมือนเดิม มันต้องมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ถึงมันคงความเหมือนเดิม และไม่ล้มหายตายจากไปไหน จะเป็นเรื่องวัตถุดิบ การตลาด หรือช่องทางการขาย แม้แต่แนวคิด และมันยากกว่าเสียอีกที่จะทำอะไรใหม่ๆ ที่มาแล้วก็ผ่านไป RIZoldthing https://www.facebook.com/rizthink

คนฉลาด จริงๆที่คนยกย่องว่าเขาเป็นคนฉลาดมันก็เรื่องเดียว แต่เราก็มองว่าทั้งหมดเขาฉลาด แต่ลองดูดีๆสิครับ เขาก็มีมุมที่เขาโง่ๆเหมือนกัน ดีไม่ดีมันก็เยอะด้วย แต่อยู่ที่มุมมีแล้วเขาใช้หรือเปล่า หรือวันๆเขาใช้แต่มุมฉลาดเป็นส่วนใหญ่ ภาพโง่ๆเลยไม่ค่อยเห็น หรือบางทีความฉลาดแค่อย่างเดียวของเขากลบความโง่ไปหมด เราเลยรู้สึกรวมๆไปอีกอย่าง ลองแยกแยะดู จะรู้สึกถึงความเป็นคนมากขึ้น RIZstupid https://www.facebook.com/rizthink

ถ้ามองในคนที่รู้จักกันเขาหวังดีกับเรา แต่เขาก็ไม่รู้สิ่งที่เราคิด มันไม่ตรงล๊อก ความเป็นห่วง จะเป็นสิ่งที่น่ารำคาญมาก ถ้าไม่รู้จัก ก็คงไม่ยุ่ง แต่พอรู้จักเลยยุ่ง ยุ่งชีวิตเราทำไม จะพูดจะบอกอะไรไป ต้องคิดเยอะๆ แต่คิดอย่างแรกเลยนะครับ ว่าเขาต้องการหรือเปล่า และอย่างที่สอง ว่าต้องการแบบไหน ไม่ต้องมาแสดงความรู้สึกอย่างเดียว มันน่ารำคาญครับ RIZsympathy https://www.facebook.com/rizthink

มีคนถามผม จะรู้ไปทำไมมากๆ ทำไมไม่ตั้งใจเรียนรู้แค่อย่างเดียว จริงๆ ผมก็พยายามจะเรียนรู้แค่อย่างเดียว แต่มันไม่พอที่จะทำได้ดี ผมก็แปลกใจ บางคนก็ทำได้ บางคนก็ทำไม่ได้ ทั้งๆที่เรียนเหมือนๆกัน หรือว่ามันยังรู้ไม่พอ จากตรงนี้แหละครับ ผมก็เลยเรียนรู้ไปเรื่อยๆ แต่สิ่งที่ผมทำมันไม่ได้เรื่อยเปื่อยนะครับ ผมต้องรู้เพื่อที่จะได้มุ่งทำ สิ่งเดียวที่อยากทำ ที่ตั้งใจทำให้ดี มันก็อาจจะดีกว่าแบบผสมผสาน หรือแปลกแยกแตกต่างออกไป แต่ก็ได้ดี RIZexprience https://www.facebook.com/rizthink

ความเชื่ออันนี้เปลี่ยนยากนะครับ ถ้าเชื่ออะไรสักอย่างแล้ว มันก็ฝังไปในความคิดของเรา ว่ามันต้องเป็นแบบนี้แล้วนั้น มันจะเป็นแบบนี้ไปตลอด ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปแค่ไหน ผ่านไปกี่ยุคกี่สมัย การทำให้คนเชื่อไปแล้วจะไปเปลี่ยนความเชื่อเลยยาก แต่ถ้าต่อยอดของความเชื่อทำทางไปจนสุดท้ายให้เป็นไปอีกอย่างมันยังง่ายกว่า มันเหมือนแสดงวิธีการด้วยเหตุและผล เอามาหักล้างค่อยๆ ขยับๆไป จริงๆมันก็เรื่อยๆต่อ แต่ถ้าเทียบกับความเชื่อแรก มันก็คงคนละแบบไปเลย RIZbelieve https://www.facebook.com/rizthink

เมื่อเราเดินถึงทางตัน การยอมแพ้ หรือการเดินย้อนกลับ อาจจะไม่ใช่ทางที่ถูกต้องที่สุด แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันไม่ผิด ทางตันมันก็คล้ายๆกับทางแยก เป็นจุดที่เราต้องตัดสินใจ ถ้ามีสองแยก ก็มีทางเลือกไปซ้ายและขวา ตัวเลือกแค่นี้ตัดสินใจไม่ยาก คือไม่ซ้ายก็ขวา และมีสามแยก หรือสี่แยก ก็มีตัวเลือกให้ตัดสินใจ แต่ถ้าเป็นทางตันละครับ มันไม่มีตัวเลือกที่ชัดเจนให้ตัดสินใจ เราต้องสร้างทางเลือกขึ้นมาเอง อย่างน้อย มีก็มีตัวเลือกที่ไม่เขียนไว้คือ จะสู้หรือยอมแพ้ ถ้าสู้มีทางแยกย่อยไหนได้บ้าง เช่นย้อนกลับ หรือทะลุไป หรือจะคิดต่าง เช่นสร้างทางต่อ...

นามธรรม รู้อยู่แล้ว มันเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ และมันอธิบายได้ยาก แต่ละคนพูดเหมือนกัน ก็อาจจะรู้สึกไม่เหมือนกัน เข้าใจไม่เหมือนกัน และถ้าเขาบอกเข้าใจ เขาอธิบายให้คนอื่นฟัง มันก็อาจจะไปอีกทางอีกอย่างก็ได้ แต่ถ้าเราอยากให้รู้เข้าใจมันได้ระดับนึง ดีกว่าที่จะปล่อยให้คนคิดไปเอง เราก็ต้องเปรียบกับรูปธรรม ให้อยู่ในกรอบอะไรสักอย่าง ไม่งั้นมันก็จะลอยๆไป ขีดๆเขียนๆวงๆไปเถอะครับ มันอาจจะไม่เหมือนที่ใช่จริงๆ แต่มันก็ใกล้เคียง รูปธรรมมันก็เครื่องมือของส่วนหนึ่งในการอธิบายนามธรรม เพื่อให้เกิดเห็นภาพ และทำให้เข้าใจได้ตรงกันได้มากขึ้น RIZabstract https://www.facebook.com/rizthink

ความอดทนจริงๆโดยมากเราจะพูดถึงเรื่องภายนอกที่มากระทบเรา เช่น ความหิว ความยาก ลำบากอะไรก็ว่าไป มันเป็นสิ่งนอกกายที่มากระทบ เรื่องนี้จริงๆก็เห็นด้วยตาหรือรู้สึกกันได้ชัดเจน จะบอกว่าแก้ตามสภาพ มันก็เป็นไปได้ กางมันออกมา ค่อยคิด ค่อยทำ ค่อยแก้ ก็น่าจะได้ แต่ความรู้สึกแกว่งในจิตใจ เมื่อสิ่งภายนอกมากระทบเรา จะบอกว่าเป็นโรคซึมเศร้ามันก็ถูก มีคนทิ้งอนาคต ไม่ไปต่อ เพราะหมดไฟ หรืออย่างร้ายแรงก็อาจจะฆ่าตัวตายไปก็มี ซึ่งเราก็ต้องหาทางรับมือกับมัน อย่าให้มันเกินไป รู้สึกแย่ได้ แต่อย่าปล่อยให้ตัวเองกู่ไม่กลับ...