Category: daily note

จริงๆเวลามองคน มันไม่ได้มองว่าแค่เขาร่างกายกำยำ กล้ามเป็นมัดใหญ่โตแค่ไหน เพราะมันไม่ได้สะท้อนข้างในจิตใจได้เหมือนกับภายนอกได้ทุกคน ความแข็งแรง ไม่ได้เอาไว้รังแกคนอ่อนแอ คนแข็งแรง คือคนที่ไม่ยอมย่อท้อต่อความอ่อนแอต่างหาก บางคนผอมแห้งแรงน้อย หรือพิการ เขายังสู้กับชีวิต เราจะเรียกว่าเขาอ่อนแอมันก็ไม่ได้ เพราะความแข็งแรงที่แท้จริง มันต้องเอาชนะใจตัวเองได้ ชนะในสิ่งที่เราไม่พยายามหรือสิ่งไม่ดีในจิตใจได้ ถึงน่านับถือ ด้วยความเคารพ จากใจจริง RIZstrong

เรื่องของใจ มันส่งมาถึงผลของการกระทำ สิ่งที่เราทำมันจะดูด และเลือกผลกระทบ และสิ่งแวดล้อมของเรา ถ้าเราเป็นคนใจแคบ มองว่าคนอื่นเอาเปรียบเราหมด เราก็จะอยู่กับคนในกลุ่มนี้ ถ้าซื้อของก็ต่อตะบี้ตะบัน ถ้าขายของก็ไม่ยอมลด โดยที่ไม่สนใจว่าขายได้มากน้อยแค่ไหนกำไรแค่ไหน โอกาสอนาคตเป็นอย่างไร คนดีๆ ถ้าไม่มีเรื่องราวจำเป็น ก็คงไม่มาใกล้ เพราะถ้ามาใกล้เมื่อไรก็โดนเอาเปรียบตลอด และถ้าคนใจแคบถามว่า ทำไมรอบๆตัว ถึงไม่มีคนที่เป็นมิตรดีๆ ก็เพราะเราไม่ได้หยิบยื่นความรู้สึกเป็นมิตรให้คนอื่น ผิดกับคนใจกว้าง แม้ดูว่าเป็นผู้ให้ ผู้เสียเปรียบ และเสียสละนั้น เพื่อนฝูงรอบกาย...

จะขึ้นราคาสินค้าได้ แล้วมีคนยอมซื้อนั้น มันต้องมีเหตุผลที่ดีเพียงพอ ไม่ใช่ บอกว่าจะขึ้นก็ขึ้นเลย ใครเขาจะเอา ถ้ามันไม่จำเป็น แน่นอน คนขายรู้อยู่แล้ว ว่าต้นทุนมันก็ขึ้นเอาๆทุกปี เงินเฟ้อก็ขึ้นเอาๆ สิ่งพวกนี้หลีกหนีไม่ได้ แต่ถ้าเราทำอะไรเดิมๆนั้น มันไม่มีเพิ่มราคาขายได้หรอก มีแต่ลด มีแต่ให้เครดิต ทางออกนั้นเราต้องเพิ่มมูลค่าของมัน จะขายแพงขึ้นมันก็ต้องคุ้มที่คนเค้ารู้สึกว่าซื้อไปแล้ว มันใช่ ก็ถึงจะขายได้ เมื่อเราหาทางขายราคาเพิ่มขึ้นได้ ถึงแม้จะต้นทุนก็ขึ้นด้วย เราก็ย่อมทำกำไรได้มากขึ้นด้วย มันก็ย่อมดีกว่า การที่ทำอะไรเดิมๆ...

จิตใจคนเราเวลาคิดอะไรไปมันก็เตลิดมโนไปเรื่อย เวลาคิดจะทำอะไร ก็คิดไปเรื่อยเปื่อย แล้วถ้าทำตามที่คิดนั้น มันจะบานปลาย ปลิ้นไปเรื่อย ออกทะเล ออกแม่น้ำไป ถ้าคิดไม่ว่า เพราะยังไม่ลงมือทำ แต่ถ้าหากทำ เราก็ต้องทำให้แคบที่สุด ที่เรามองได้ เข้าใจง่าย ทำน้อย ยิงแม่นๆ จะให้ไปยิงกราด ให้โดนทุกคน เอาจริงๆไม่โดนเหมือนเอาปืนไปยิงยุง แต่ถ้า จับวาง ยิงกวางตัวเดียว แน่นอน มันชัด ง่าย...

คนไทย นิสัยชอบเก่งคนเดียว หากทำอะไรคนเดียว ก็เรียกว่าฝีมือ สกิล สู้ได้ไม่แพ้ใคร แต่อยู่ในสังคม เราอยู่ไม่ได้อยู่คนเดียว สิ่งที่เราทำนั้น ย่อมเป็นฟันเฟืองกระทบคนอื่นๆด้วย จะบอกว่า ไม่กระทบใครนั้น มันต้องมีแน่นอน ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม ถ้าเราบอกว่าเราเก่ง เก่งยังไงก็แพ้หมาหมู่ หมาถึงจะไม่เก่งเท่าไร แต่ถ้า 1ต่อ10 เราก็เละอยู่ดี สังคม เราต้องมีคนช่วย ไม่เก่งมากไม่เป็นไร ขอให้ลุยได้ เป็นทีม...

ถ้าจะบอกว่าเราดี มันต้องถามว่าดีระดับไหน เช่นเดียวกับความเก่ง เราเก่งระดับไหน ถ้าเก่งแค่ยอมรับในที่เล็กๆ มันก็แค่ที่เล็กๆ แต่ถ้าที่กว้างขึ้น จนเป็นระดับสากล พูดไป ใครๆ รู้จัก นั้น ถ้าเราตั้งใจจะทำอะไร แค่ดีเฉยๆ ไม่ได้ มันดาดๆไป ถ้าแน่ก็ยังเรียกว่าแน่ไม่จริง ถ้าจริง เราต้องดี ต้องเก่ง ขนาดไม่มีใครมาเทียบ ขนาดที่ ถ้าถามคนอื่นแล้ว เขาต้องคิดถึงเราว่าเป็นที่สุด ต้องระดับนี้ถึงจะอยู่ได้...

คนไทย เป็นคนที่ทันสมัยนะครับ ตามกระแสตลอด มีอะไรใหม่ๆ รู้ไปหมด มีไปหมด คนขายก็แห่ขายกันตามกันไปหมด กระแสต่างๆ เลยเกิดขึ้นเร็ว ตั้งไม่อยู่ และดับไปอย่างง่ายๆ จริงๆ ใครคิดว่า ของดี ต้องขายได้ด้วยตัวเอง อาจจะจริง สำหรับประเทศพัฒนาแล้ว อย่าง ยุโรป หรือญี่ปุ่น แต่แบบประเทศที่พัฒนาไม่ถึงระดับนั้น ไทย หรือ คนจีน ที่ประเทศที่รวยเร็วไปหน่อย...

บทสนทนาจากคนแปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคย นำไปสู่ประสบการณ์และมุมมองใหม่ การที่เรามีเพื่อนฝูง ที่คบกันมายาวนาน ย่อมรู้จักนิสัยใจคอดีพอสมควรแล้ว รู้ว่าเขาชอบอะไร ไม่ชอบอะไร มีอะไรในหลายๆเรื่องที่คล้ายกัน ย่อมไม่มีโอกาสที่จะเปิดโลกทัศน์ ไปยังอะไรใหม่ๆ ในสิ่งที่ไม่เคยรู้มาก่อน หรือมุมมองในสิ่งที่ไม่ได้คิดถึงมัน ไม่ใช่เรื่องแปลก แถมเป็นเรื่องดีเสียอีกในการได้วิสาสะกับคนแปลกหน้าบ้าง บางทีต่อไปก้อาจจะเป็นคนคุ้นเคย แต่ที่แน่ๆ มันเปิดมุมใหม่ๆได้ RIZstranger

เราไม่ได้ชื่นชมทุกคนทำงานที่ยาก แต่เราชื่นชมคนที่ทำงานยอดนั้น เพราะงานมันก็มีหลายเกรด จะเป็นแค่คนขับรถ มันก็มีพวกมือใหม่ หรือมือเก่าไม่มีหัวคิด ยันมืออาชีพ คนที่รู้แจ้งมองออก ปลอดโปร่ง ทำอะไรก็ ดูนุ่มละมุนลื่นไหล งานบางอย่างเป็นงานที่ยาก แต่ถ้าคนทำไม่มีความรู้ความเข้าใจมากพอ มันก็ทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร จะบอกว่า ใครได้ทำงานยากนั้นเก่ง คงไม่ใช่หรอกครับ ถ้าเขายังทำไม่ได้ดี เพราะงานง่ายๆ แล้วเก่งโดดเด่นอันนี้ ควรชื่นชมมากกว่า ถ้าคุณเป็นเทพอะไรสักอย่าง ไม่ต้องกลัวเลย เพราะคุณจะเป็นคนสุดท้ายที่ตกงาน RIZhardandbest

คนเราอยู่ไปเฉยๆ เรื่อยๆ มันก็ไม่มีอะไร แต่พอเกิดอะไรที่เราไม่รู้ มันมักจะลนลาน ตอนลนลาน ส่วนใหญ่ไม่ได้ใช้สติคิด ใครป้อนอะไรมาก็เอาไว้ก่อน เพราะคติเผื่อเหลือดีกว่าขาด มันฝังอยู่ในหัว ถ้าสร้างเรื่องให้คนรู้สึกลนลานได้ ง่ายๆ ก็สร้างเรื่องให้กลัว เช่น โรคร้ายโน่นนี่ อาการของคุณมีความเสี่ยง รีบไปหาหมอตรวจ มั่นใจ ขายได้ RIZtrickfear