Category: daily note

โลกเราที่มันเดินก้าวเร็วๆนั้น มันก็มีดี และไม่ดี และดูเหมือนคนที่ก้าวตามไม่ทัน ไม่เร็วพอ จะเห็นความไม่ดีมากกว่า แต่จะดีหรือไม่ดีนั้น ทุกอย่างมันก็เป็นความจริง เรื่องราวที่ ไม่ชอบ ที่ไม่ต้องการ ก็เป็นความจริง บางคนถึงบอกเลย ว่าไม่อยากมีลูก เพราะโลกมันโหดร้ายเกินไป แก่งแย่งชิงดี มีแต่ความไว ในการเอารัดเอาเปรียบ ใช่ทั้งหมดครับ แต่ทุกอย่างที่เห็น มันก็เป็นแบบนั้น แต่มันยังมีมากกว่าที่เห็นอีก อยากได้อะไร จะคาดหวังสังคมให้ดีอย่างเดียวก็ไม่ได้ เราต้องพยายามเปลี่ยนแปลงด้วย...

การจัดลำดับความสำคัญ มีความจำเป็นที่เราต้องเลือกให้ได้ เราถึงต้องรู้ว่า อะไรสำคัญ ต้องจัดลำดับให้ได้ที่ถ้าต้องเลือกอย่างเดียว เพราะการที่ต้องเลือก จำเป็นที่ต้องเลือก เพราะการเลือกให้ได้ มีความสำคัญต่อการเลือกเส้นทางเดิน และการกระทำ หากเราไม่เลือก สถานการณ์มันจะบังคับเส้นทางให้เราเอง และส่วนใหญ่มันคือภาวะจำยอม หรือภาวะศูนยากาศ ที่ไม่ได้เดินหน้า แล้วคิดไปเอง เลือกเถอะครับ เพราะปัญหามันต้องแก้ไข ได้อย่างแล้วมันก็ต้องเสียหลายอย่าง หรือทุกอย่าง แต่คิดว่าคุ้มก็ลุยเลย ไม่เลือกมันแย่ RIZimportant

คนเก่งมักจะทำอะไรให้ดีที่สุด แล้วในที่สุดก็ยึดติดความเก่งของตัวเอง เมื่อความเก่งของตัวเอง มันไม่ได้พัฒนาให้ไปต่ออย่างเหมาะสมแล้ว พัฒนาการของความเก่งนั้นก็จะทำให้ก้าวช้าไป ในช่วงเวลาหนึ่งๆ การที่อยากจะให้ผลออกมาดีที่สุด ไม่ใช่ต้องแก้ไขให้มันถูกต้องทั้งหมด แต่มันอยู่กับเงื่อนไขต่างๆที่กำหนด ของบางอย่างต้องการความเร็ว เราต้องทำให้เร็ว ไม่ใช่เนี๊ยบอย่างเดียวแล้วช้า ของบางอย่างต้องการความละเอียด ความเร็วเกินไป ส่งก่อนใครก็ไม่ใช่เป็นเงื่อนไขหลัก แต่เมื่อทำอะไรมาแล้วนั้น การปล่อยวาง ในอีโก้ และความผิดพลาด มันจะพาตัวเองก้าวข้าม ก้าวข้ามตัวเอง ไปเพื่อสิ่งข้างหน้า เมื่อ เรียนรู้มัน จะทำให้ไปเร็วได้เรื่อยๆ...

lucky in game คำนี้อาจจะได้ยินบ่อย แต่เหมือนกับเป็นเรื่อง trade off ว่า โชคดีในงาน มันก็จะไม่โชคดีในความรักและครอบครัว แต่ควาเป็นจริง คนที่ทำได้ มักทำได้ทั้งสองอย่าง เพราะเขามีการจัดการที่ดี เมื่อจัดการตัวเองได้ มันก็จัดการเรื่องอื่นๆได้ อย่าไปฟังตามละครมากไป อย่าไปยึดถือโชคลางมากเกินไป จัดการตัวเองให้ดี ทำทุกอย่างให้ดี มันก็จะสำเร็จเช่นนั้นแล RIZwillsuccess

ยังมีหนังสือบางเล่ม ที่อ่านแล้วไม่เข้าใจ อ่านมาตั้งแต่เด็กแล้ว ยังไม่เข้าใจ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเลิกอ่าน เข้าใจว่า ตอนที่อ่านหนังสือได้ อ่านอะไรแล้วจะเข้าใจ เพราะเราอ่านออกเขียนได้ แต่จริงๆแล้ว แค่อ่านได้ ไม่ได้หมายถึงจะเข้าใจมัน บางเรื่องบางเล่ม มันต้องใช้ประสพการณ์ เก็บเกี่ยวเรื่องราวให้เพียงพอ ที่เกี่ยวข้องโดยตรง และทางอ้อม จนถึงวันนึง เมื่อความรู้จนเต็ม แล้วเรามาอ่านอีกครั้ง เราจะเข้าใจมัน แต่ถ้าเรายังไม่เข้าใจ ก็หมายถึงว่าเรายังมีความรู้ไม่เพียงพอ แต่ส่วนใหญ่ พออ่านไม่เข้าใจ...

ความสำเร็จที่แท้จริง มันไม่ได้มาได้มาง่าย ไม่มีแต่โชคช่วย หรืออะไรที่คนที่สำเร็จแล้วถ่อมตนพูดกัน ความสำเร็จมันอยู่ในการ เอาใจใส่ ตั้งใจ และพยายาม ทำไปแก้ปัญหาไปแบบมีเป้าหมาย จะมาอ้างเรื่องดวงดีอย่างเดียว โอกาสอย่างเดียว มันไม่ใช่เป็นองค์ประกอบที่คนส่วนใหญ่จะประสพความสำเร็จได้ อะไรที่ทำได้ทุกคน แต่ทุกคนไม่ทำ มันคือความยาก มันคือกิจวัตร มันคือความใส่ใจ เรื่องง่ายๆ ที่ทุกคนรู้ แต่ไม่ยอมทำ RIZdetail

ยิ่งนับวัน เทคโนโลยี ช่วยอำนวนความสดวกเราได้มากขึ้นอย่างมาก สิ่งต่างๆ ก็ค้นได้ง่ายขึ้น เมื่อเรามีผู้ช่วยอย่าง youtube หรือ google อะไรไม่เป็น เราก็เป็นได้ง่ายขึ้น แต่ที่เห็น ยิ่งมันเป็นได้ง่ายขึ้น การแข่งขันด้วยความรวดเร็วเกินไป มันก็ทำให้คนบางคน สุกเอาเผากิน หยาบ สักแต่ทำให้เสร็จส่ง ลอกเขาโดยไม่ปรับแต่ง มันเป็นความเสื่อม ของวิชาชีพอะไรก็ตามที ที่ทำงานแล้วไม่ได้ใช้ความละเอียด ไม่เข้าใจถึงแก่น เมื่อมันไม่เข้าถึงความลึกซึ้งถ่องแท้แล้วนั้น มันก็ไม่มีความเป็นเลิศที่จะทำให้...

การกลัวการตกกระแส หากตอนนี้ ยังมีอะไรที่ทุกคนพูดถึง แล้วเราไม่รู้ด้วย มันเป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้ นักการตลาดที่ดี เมื่อมีกระแสอะไรมาก็ตาม หากคำนวนดีแล้ว เราก็ควรเกาะขี่กระแสให้เป็นประโยชน์ แต่ สำหรับคนทั่วๆไป ที่ไม่เข้าใจกระแส แล้วเพราะคนอื่นรู้ คนอื่นมา มันจำให้เราต้องมีด้วยอย่างขาดสติ หรือทำอะไรมากเกินไป ซึ่งคนส่วนใหญ่ก็เป็น เช่น ช่วงนี้อะไรมา ของมันต้องมี เราก็ต้องมีด้วย หาได้ดูสถานภาพและความเหมาะสมไม่ เพราะกระแส บวกกับเจอนักการตลาด ทำให้คนมัวเมามึน...

ความโลภเป็นบ่อเกิดของความเสี่ยง เพราะ ความโลภทำให้เรามองไม่เห็นความจริง ตอนเราจะทำอะไร เราไม่รู้หรอก เรารู้ว่า เราจะต้องได้ ต้องได้ ต้องได้ ได้มาโดยง่าย มีโอกาส แม้จะน้อยก็ต้องได้ ถ้าเราเสียก็นิดหน่อย ไม่มาก แต่ถ้าเราได้ มันคุ้มค่า แต่ในที่สุดเราก็จะเสียส่วนที่เป็นของเราไป เสียเงินเสียทองเสียเวลา เสียความรู้สึก แต่พอความจริงปรากฎ เราก็ไม่ได้อย่างที่เราอยากได้ พอพิจารณาดีๆแล้ว เราก็รู้ว่า เพราะความโลภมันบังตา อยากได้เหมือนคนอื่นเขา...

ใครๆก็อยากขายของราคาแพง กำไรทีเต็มปากเต็มคำ ได้เยอะๆ ขายหนึ่งชิ้น อยู่ได้ทั้งเดือน ดูแลลูกค้าก็น้อย แต่ความยากมันก็สูง เพราะคนกลุ่มนั้นที่จะยอมจ่ายเรา ย่อมไม่ใช่ตาสีตาสาทั่วไป ที่เขาก็ต้องคิดดีแล้ว ใช้เงินเป็น ถึงจ่ายสูง แต่มันก็ต้องไม่แพงในมุมมองของเขา สำหรับบ้านๆทั่วๆไปแล้ว เรียกว่าแพงสูงอักโข เรื่องคือมันไม่ง่าย ที่จะได้ทีครั้งละใหญ่ๆ แต่มันจะง่ายกว่า ถ้าจะได้ทีละเล็กๆน้อยๆ แต่การเก็บเล็กๆน้อยๆ มันเป็นสะสมทั้งเงิน และประสพการณ์ พอถึงระดับหนึ่ง เราก็ทำอย่างที่คนอื่นฝันได้ RIZkeepinsmall