Just another my IDEA
ความสมดุลย์ เป็นคำที่เป็นนามธรรมมาก ถึงแม้ว่าคิดว่ามันจะทำให้ชีวิตสบายๆ มันไม่ใช่นะครับ บางคนทำงานหนัก พักน้อย แต่เขามีควา่มสุขเขา นั่นแหละตรงกลางของเขา แต่สำหรับคนขี้เกียจ พักมากแค่ไหนก็ไม่พอ และนั่นมันไม่ใช่ตรงกลาง ตรงกลางมันต้องดูที่เป้าหมายและผลลัพธ์ ถ้าไม่ได้มันก็ไม่ใช่ RIZbalance https://www.facebook.com/rizthink/
ต่อให้สังคมที่มันเปลี่ยนจากครอบครัวใหญ่ เป็นครอบครัวย่อย เราก็เชื่อว่าเราก็ยังมีสังคมอยู่ ไม่ว่าเราทำอะไรก็ยังมีผลที่กระทบอยู่ ไม่ใช่ทำดีแล้วไม่มีใครเห็น หรือจะทำอะไรก็ได้ เพราะสิ่งที่เราไม่คิด มันย่อมมีเรื่องราวของมัน ไม่บอกคนอื่น ไม่ใช่คนอื่นไม่รู้ หรือแม้ตอนนี้ไม่รู้ ตอนหน้าก็ต้องรู้ อย่าคิดว่าตัวเองไม่มีใคร เรายังมีใครอีกหลายๆคน หลายๆคนที่จะได้ผลกระทบ ถ้าเราทำดี หรือและเราทำไม่ดี อย่าคิดว่าเราไม่แคร์ใคร เพราะใครๆไม่แคร์เรา ท้ายที่สุดมีคนแคร์ แค่จะเป็นคนที่เราหวังไว้หรือเปล่า แต่ก็ว่าเถอะ มีคนอยู่รอบและหลังเราเสมอ RIZnotalone https://www.facebook.com/rizthink/
วันนี้อยู่กันยากขึ้นใช่ไหมครับ เรื่องราวของโลกมันบีบคั้นคนส่วนใหญ่ในสังคม แต่ก่อนทำแล้วพอกิน เดี๋ยวนี้ไม่พอ ทำไม่เหลือ ทำให้เขาหมด ใช่ครับ นี่มันมาพร้อมกับความเจริญ มันมีความเสื่อมที่ดูดีมาด้วย ที่ทำให้เราต้องเป็นหนี้เพิ่ม ทั้งที่เราเห็นและไม่เห็น ความจำเป็น ที่บีบคั้น คั้นแล้วต้องมีคั้นให้ออกด้วย อย่างที่เราทำแล้ว ถ้ามันเคยพอ แล้ววันนี้ไม่พอ ก็อย่าแค่บ่นว่ามันเคยพอ เราก็ต้องพยายามเข้าไปอีก ถ้าหาแล้วไม่พอ ก็ต้องหาให้ได้อีก ผมเชื่อว่า คนที่ดิ้นรนมันไม่ตายง่ายๆ อาจจะได้ไม่คุ้ม แต่ไม่คุ้มมันก็ยังดีกว่าไม่ได้...
งานเดียวเลี้ยงชีวิตอยู่ไหม ถ้าอยู่ทุ่มเทกับมันได้ แต่ถ้าไม่พอ หาโอกาสเพิ่ม คือต้องทำงานเพิ่ม งานที่ต้องใช้เวลามาก ก็ทำหลังเลิกงาน งานที่ไม่ใช้เวลา ทำคู่ขนานไปได้ เราต้องอยู่รอด สมัยก่อน อาจจะอยู่ได้ง่ายกว่านี้ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาบ่นแล้ว ก้มหน้าทำไป RIZ123 https://www.facebook.com/rizthink/
คนที่มีทุกอย่างแล้ว เขาถึงเลือกชีวิตเขาได้ จะทำงานแค่ไหน จะพักผ่อนแค่ไหน จะเที่ยวที่ไหน เขามีหมดแล้ว จะทำอะไรก็ได้ ที่เขามี เพราะเขาเหนื่อยมาก่อน แต่เราจะเลียนแบบคนที่มีทุกอย่างแล้วไม่ได้ เพราะเรายังไม่ได้มีเหมือนเขา ทำอะไรได้ก็ต้องทำไปก่อน ไม่ทำตอนนี้ เมื่อไรจะมี เมื่อไรจะได้มี balance อย่างนั้น มีก่อนค่อยว่า รวยก่อนค่อยทำ RIZbalance https://www.facebook.com/rizthink/
ภาพที่ผมเห็นสับกันคือ คนจน ที่จนอยู่ และจะจนต่อไป ชอบทำงานอยากได้เงินเยอะๆ มีวันหยุดเยอะๆ แต่ที่ทำได้คือทำงานเงินก็ไม่เยอะ แล้วยังต้องการวันหยุดเยอะๆ เอาวันหยุดไปทำอะไรครับ พักเหนื่อยเหรอ ยังจนอยู่มันยังหยุดไม่ได้หรอก มีแรงเท่าไรใส่ไป เวลาแค่ไหนใส่ไป ยังไม่ลืมตาอ้าปากได้ มันต้องสู้ ขนาดคนรวยแล้วยังทำงานไม่มีวันหยุดเลย เราไม่เก่งเท่าเขายังกล้าจะสบายกว่าเขาอีกเหรอ จะรอดไหมเอ่ย RIZifpoor https://www.facebook.com/rizthink/
เงินไม่พอใช้ แล้วไปอิจฉาคนอื่นเขา ถ้าเงินเดือนเก้าพันแล้วมันไม่พอกิน คิดถึงความสามารถเราก่อนว่ามันเหมาะที่ระดับไหน ถ้าเราดีจริง มันก็ต้องได้มากกว่านี้ แต่แรกเริ่มมันก็ต้องหาที่สร้างผลงานก่อน แล้วค่อยขยับขยาย แต่ถ้าเล็งผลเลิศมันไม่ได้เกิดหรอก มันไม่มีใครรู้อยู่ดี RIZdontcomplain https://www.facebook.com/rizthink/
มีคนชวนคุณมากมายให้ร่วมหุ้นหรือร่วมกิจกรรม ด้วยสิ่งที่เขาเล่าบอกมาจากสุจริตใจ ด้วยสิ่งที่เขาจะอ้าง ด้วยตัวเลขอันเหลือเชื่อ หรือ คนที่อ้างว่าต้องการคุณ อยากซื้อของๆคุณ มันก็ไม่ได้มีอะไรมารับรองว่าเขาซื้อคุณจริงๆ คุณรู้ว่าของจริง คือเงินมันต้องมาถึงคุณจริงๆ ไม่ใช่แค่คำพูดมองโลกในแง่ดี คุณรู้อยู่แล้วว่าโลกความจริงเป็นอย่างไร มันอยู่ที่คุณจะเปิดใจยอมมองมันหรือเปล่า มันไม่สำคัญหรอกว่าใครจะพูดอย่างไร แค่อย่าไปบ้านิยายตามไปก็พอ RIZdontbe https://www.facebook.com/rizthink/
ความผิดพลาด ผมถือว่าเป็นเรื่องปกติ มันก็มีเผลอเรอ คะนอง ไร้สติ ตามวัย แต่ทุกครั้งที่ผิดพลาด มันคือการเรียนรู้ และการเรียนรู้ไม่ใช่เอาไว้รู้เฉยๆ มันต้องรู้แล้วจะได้ไม่ทำผิดไม่ให้เกิดซ้ำอีก คนจะโตได้ ไม่ใช่แค่วัย อย่างเดียวเท่านั้น แต่มันคือเอาความรู้รวมกับประสพการณ์ ว่าอะไรควรไม่ควร ดีไม่ดีอย่างไร เมื่อเรียนรู้แล้วต้องปฎิบัติจะได้ระแวดระวัง ไม่ให้เกิดขึ้นอีก ไม่งั้นจะบอกว่ารู้แล้วแต่ไม่ทำ มันน่าอายนะครับ RIZwrongway https://www.facebook.com/rizthink/
โลกเราจริงๆไม่ได้สวยงาม ปล่อยให้คนวิ่งอยู่บนทุ่งลาเวนเดอร์นะครับ คนที่ไม่เคยผ่านเรื่องร้ายๆมา จะคิดว่าทุกอย่างง่ายไปหมด มองโลกในแง่ดี และคิดเข้าข้างตัวเอง หากมีปัญหา เราก็สามารถแก้ไขได้เพียงแค่ดีดนิ้ว เมื่อปัญหามา จะเพราะตัวเอง หรือเพราะคนอื่น หรือระดับวิกฤติที่ใครๆก็โดน เราพร้อมจะรับมันหรือยังครับ และจังหวะความซวยนั้น มันไม่ได้มาเดี่ยวๆโซโล่ เพราะแค่มาเดี่ยวก็แทบกระอักแล้ว มันยังช่วย ญาติพี่น้องมันมา ให้เราซวยซ้ำ ซวยซ้อน ซวยจุกจิกไม่รู้จบ จะได้ก็ไม่ได้ได้ วืดว่าวกันไป เรื่องคือ คุณเตรียมทางรอดไว้หรือยัง...