Author: admin

ในการทำงาน ผมเจอคนอยู่สองประเภทเวลาทำผิด คือทำผิดแล้วไม่ยอมรับผิด โทษโน่นนี่ โทษคน โทษสิ่งของ โทษความพร้อม โทษทุกอย่าง พวกนี้ไม่รู้ว่าเขารู้ตัวหรือไม่ ว่าทำผิดอยู่ หากเจอก็ต้องระวังไว้ เพราะเจอแบบนี้ เกิดอะไรขึ้น มันโยนหมด พาซวย อีกกลุ่มคือ ผิดแล้วยอมรับ แม้หลายๆครั้งเป็นสิ่งที่ไม่ควรเกิด แต่ก็ดีกว่าไม่ยอมรับ แล้วหากเขายอมรับเราก็ต้องสอนเขาให้รู้เข้าใจและระวัง จะได้ไม่เกิดเหตุซ้ำ ให้เกิดองค์เรียนรู้ เป็นความรู้จำไว้ สำหรับกลุ่มนี้ ถ้าทำผิดแล้วยอมรับ...

ความคิดเป็นสิ่งที่ควบคุมได้ลำบาก สำหรับคนทั่วๆไป ถึงแม้ฝึกแล้ว ก็ยังยากอยู่ เมื่อเราคิดอะไรไปแล้ว ไม่เป็นไร ปล่อยไป หรือตามดูไป อย่าพึ่งปักใจ ตกลงใจ หรือตัดสินใจ ในสิ่งที่เราฟุ้งซ่านไป อย่าพึ่งไปตัดใจ หรือตัดสินใคร เพราะมันเป็นสิ่งที่เราเห็นเพียงน้อยนิดเท่านั้น ความจริงหรือไม่ เราไม่อาจรู้ แต่ คิดแล้วต้องมีสติ อย่าพึ่งพูดออกไป เพราะคิดมันห้ามยาก แต่พูดออกมามันห้ามง่าย เงียบไว้ ถ้าไม่มั่นใจ เป็นคนพูดน้อยดีกว่าเป็นคนพูดมาก...

เรามองคนอื่นแล้วเราก็ใส่จินตนาการของเรา จะเป็นความรู้ผสม เขาเล่าว่ามาร่วม แต่มันก็เป็นมุมมองของเรา มองจนคิดไปผิดแผกจากความจริงไปไกล คิดไปจนมันลวงตาลวงใจ แท้จริง เราควรมองแล้วปล่อยมันดำเนินไป ตามทางของมัน คิดไปเอง ส่วนมากคิดผิด อย่าท้าทายมัน RIZlook

เราต้องทำในสิ่งที่เราไม่ชอบทำ เพราะเพื่อความสบายใจของคนอื่น แต่ถ้าเราทำตามใจตัวเอง คนอื่นก็จะไม่สบาย แล้วเราละครับ จะหาความสมดุลย์ได้อย่างไร จะไม่ยอมเลยก็ไม่ได้ แต่จะยอมทุกครั้งก็ไม่ไหว บางทียอมบ้างไม่ยอมบ้าง ก็เหมือนกระด้างกันไป หาทางเองครับ มันไม่มีคำตอบ แต่อย่างไหนเหมาะสม กับองค์ประกอบต่างๆ เงื่อนไขของคน เงื่อนไขของสถานที่ เงื่อนไขของเวลา เงื่อนไขของความเหมาะสม เพราะถ้าเรายอมไปอย่างเดียว อาจจะเกิดปัญหาหรืออันตรายได้ แต่ถ้าเราแข็งอย่างเดียว กับเรื่องเล็กๆที่เรายอมๆกันได้ ก็ควรยอมๆไปเถอะ ไม่เสียอะไร RIZcomfort

เราทำได้ เราทำสำเร็จ เราก็ดีใจ แต่วันเดียวก็เกินพอแล้ว หากนานกว่านั้น เราจะยึดติด จะความสำเร็จ ความชอบหรือไม่ มันเป็นสิ่งที่จะฉุดรั้งเราให้อยู่กับที่ เมื่อผ่านไป ทำให้เราจมอดีต เราอยู่กับปัจุบัน ทำให้ดีที่สุด แม้พรุ่งนี้อาจจะดีกว่า แต่เอาวันนี้ก่อน RIZtoday

เวลาเป็นสิ่งที่ผ่านมาแล้วผ่านเลย และคนเราก็ไม่ได้อยู่ค้ำฟ้า คนส่วนใหญ่มีเป้าหมายในชีวิต แต่ไม่ได้ทำ คนส่วนน้อยมีเป้าหมายในชีวิต แล้วทำมัน เราคิดว่าเป้าหมายจะพาให้เราไปถึงจุดไหนบ้าง ความสุข ความมั่งคั่ง ความแข็งแรง ถ้าทำมันก็ได้ทั้งหมด แต่พอประมาณที่ทำไป ทำมากควรได้มาก ทำน้อยควรได้น้อย ทำเป็นกิจวัตร ได้เรื่อยๆ แล้วฉันยังต้องมองกลับหลังหรือแล้วถอนหายใจเสียดายหรือไม่ เมื่อฉันคิดดีแล้วในสิ่งที่ทำ RIZtimepassingby

เราอิจฉาคนอื่น เพราะเราไม่ได้ดีเหมือนคนอื่น เรามองสิ่งดีๆที่คนอื่นมี หรือเราเห็นมันแค่นั้น เรามองเฉพาะเท่าที่อยากมอง มองแล้วอยาก มันเป็นปกติของมนุษย์ แต่ผมเชื่อว่า ทุกคนมีวันแย่ๆเหมือนกัน ไม่ว่าเขาจะมีความสุขแค่ไหน มันก็ต้องมีบ้าง บางทีก็เป๋ไป บางทีก็ล้มไปก็มี ต้องมองบ้าง ผมฟังเรื่องร้ายๆมาเยอะ มุมมองเลยกว้างขึ้นอีกหน่อย ไม่ได้ยึดติดกับสิ่งดีๆตลอด เพราะความจริงเป็นเช่นนี้แล RIZbadday

รู้สักว่าบ้านเราโลกแคบไปหน่อย ที่วัดความสำเร็จว่า มีเงินเท่าไร คล้ายกับถามว่า ลื้อรวยหรือเปล่า ถ้ารวย คุณได้ไปต่อ ถ้าไม่ สังคมก็ไม่ค่อยจะต้อนรับดีอย่างพินอบพิเทาเท่าไร แต่ถ้ามองด้วยตัวเงินอย่างเดียว การได้มาซึ่งเงินนั้น มันก็อาจจะมาได้หลายทาง ทั้งทางสบาย ที่บ้านรวย ทางยาก ทำงานหาเอง ทางลำบาก เป็นลูกจ้างเขา ทางขาว ทำงานสุจริต ทางเทา ทางดำ ค้ายา โกงเขามา แต่พอบอกว่ารวยเท่านั้นแหละ...

พอคันเมื่อไร มันเหมือนสัญาชาติญาณ ที่เราต้องเกา พอยิ่งเกา ยิ่งมันส์ การเกามันไม่ได้ช่วยให้ทำให้เราคันน้อยลง แต่ทำให้ความเจ็บที่เกิดจากการเกา มาบดบังความคัน จริงๆแล้ว ถ้าคัน ต้องคิดว่าจะแก้ยังไง หายาหม่อง หรือยาแก้คันมาทาไหม มันจะได้ดีขึ้นจริงๆ ทำอะไรก็ตาม ถ้าทำแล้วแก้ไม่ถูกที่ ไม่ถูกเรื่อง ใช้ยาไม่ถูกขนาน ผมว่าไม่ต้องแก้ ทนๆไปก่อนดีกว่าแก้ผิดๆนะครับ RIZiche

การที่เงียบให้คนสงสัยว่าเราฉลาดดีกว่าที่เราจะโพล่งอะไรโง่ๆที่เราไม่รู้จริงออกไป เราต้องรู้ว่าจังหวะไหนควรหรือไม่ควร ถ้าเรารู้จริง เราต้องคิดก่อนพูดเลย และถ้าเราไม่รู้ ถ้าเขาไม่ถาม เราก็ไม่ต้องตอบ ถ้าตอบก็ตอบไว้ท่าว่าเราไม่รู้ แต่ถ้าตอบแบบที่เราไม่รู้แล้วแถไป ใครๆฟังก็รู้ว่าเราแถ แต่เขาจะแสดงออกหรือเปล่า เก็บไว้ให้เขาไปนินทา หรือว่าสวนกลับมาตรงๆ ก็คางเหลืองหงายนะครับ ใช้ชีวิตไม่ยาก แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ในการใช้ชีวิตให้เป็น บางทีก็ต้องมีท่าไว้บ้าง RIZstep