Author: admin

การมีอะไรที่คนอื่นไม่มี มันเป็นความภูมิใจ ความภูมิใจ ไม่มีผลต่อความจำเป็นของการบริโภคเพื่อดำรงชีวิต มันเป็นเรื่องจำกัดจำนวน แต่ราคาไม่ได้ถูกตาม เพราะ สร้างอุปสงค์มาน้อย แต่อุปทานมีมาก ความต้องการมันสูงกว่าจริง มีการตลาดปนอีกหน่อย วันมันเด่นอย่างไร มันไม่ได้ดีขึ้นตามราคา แต่มันดีขึ้นเพราะมันจำกัดจำนวน ถามว่าจำเป็นไหม ไม่เลย แต่ถามว่าได้แล้วดีไหม มันก็สำหรับกลุ่มคนหนึ่งไว้เล่นหา เก็งกำไรกัน ซื้อได้นะ ถ้าคิดเป็น ว่าเราจะทำอะไร แต่ถ้าอยากได้ แล้วคิดไม่ได้ แปลว่าจ่ายแพงเกินจริง...

เปิดเฟสบุ๊ค เห็นแต่คนกินดี มีความสุข ท่องเที่ยวใช้เงิน เปิดทีวี มีแต่โฆษณาชวนเชื่อ รายการดูดีไปหมด สงสัยกันบ้างไหม ว่าทำไม ตัวเราไม่ได้เป็นเหมือนกับที่เห็นคนอื่นกินอยู่ ทั้งๆที่รู้ว่า เศรษฐกิจมันแย่ เจอแต่เรื่องร้าย มีคนโดนให้ออก แล้วทำไม สื่อต่างๆ ไม่สะท้อนมันออกมาให้เตรียมตัวให้ระวัง มัวแต่ปรนเปรอความสุขมาให้ฝันหวาน แล้วก็มีแต่นักวิชาการ พูดไม่รู้เรื่องออกมาเตือน ฟังจนน่ารำคาญ น้ำตาลมันหวาน คนมันชอบ แม้รู้ว่าเป็นโทษ ยาขม...

ค่าใช้จ่ายในการ หาลูกค้ามันมากกว่าการรักษาลูกค้า ลูกค้าที่อยู่ ถ้าเขาอยู่แล้วดี เขาก็ไม่หนีไปไหน จะมีเพิ่มการใช้จ่ายหรือลด ก็แล้วสิ่งที่จะนำมาเสนอ จะมีโปรต่างๆแล้วมันโดน ก็ใช้มากหน่อย แต่ถ้าไม่มีโปร มันก็ใช้น้อยหน่อย แต่ถ้าของคู่แข่งดีกว่า ดีกว่ามากพอที่จะยอมเปลี่ยนจากความชินที่ใช้ทุกวันอยู่แล้ว เป็นอย่างอื่น แล้วรู้สึกดีกว่า อันนี้เราต้องระวัง ต้นทุนในการหาลูกค้าใหม่ เราอาจจะเดาไปเรื่อยๆ ลองไปว่าเขาจะชอบหรือไม่ แล้วชอบพอที่จะใช้บริการเราหรือไม่ กระแสของคู่แข่ง ถ้าใช้โปรรุนแรง อาจจะดึงลูกค้าไปด้วยได้ ซึ่ง การค้าขาย...

เรื่องบางเรื่อง สำหรับคนที่มั่นใจตัวเอง ใครว่าอะไรไม่ฟัง แต่ดันมาฟังเรื่องไม่เป็นเรื่อง เช่น มีหมอดูทักว่าทำสิ่งนั้นแล้วไม่ดี อันที่จริง ถ้าคิดแบบตรรกะก่อน มันก็ต้องดูว่าทักเรื่องอะไร ไม่ใช่ว่าเป็นหมอดู มองเห็นอนาคตก็เชื่อไปเรื่อยเปื่อย เขาให้ทำอะไรแก้บน แก้ชงอะไรก็ทำไปหมด จริงๆ ถ้าหมอดูหรือใครทักก็ตาม เราก็ต้องคิดก่อนสิ คิดว่า ที่เขาทัก เรื่องอะไร จริงหรือไม่ จะมีความจริงหรือไม่ แล้วเราต้องทำอย่างไร ต้องตัดสินใจในเรื่องไม่เห็น ทำแล้วจะดีหรือไม่ มีผลร้ายผลเสียอะไร...

คนเก่ง ทำไมถึงเก่ง เบื้องหลังคนเก่ง เขาก็พยายามรู้อยู่ตลอด รู้ในสิ่งที่เราไม่รู้ เราเรียกเขาเก่ง เขารู้ในสื่งที่เขายังไม่รู้มาก่อน พอรู้แล้ว เขาก็เก่ง คนเราไม่พยายาม แล้วอยากเก่ง มันไม่เก่งหรอก มันต้องพยายามขวนขวาย แล้วเก่ง มันจึงเก่งได้ ทำไม่ได้ ไม่พยายาม มันก็ไม่ไปไหน โลกไปแล้ว เราโดนทิ้ง แย่เลย เพราะเราทำตัวเอง หนทางของการอยู่รอด คือพยายามทำ แล้วมันจะพัฒนาขึ้น...

ชนะได้ เพราะไม่คิดเอาชนะ พลาดครั้งเดียวไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น ที่เรื่องมันใหญ่คือการไม่ยอมรับว่าแพ้ แพ้ไม่ได้ถึงชีวิต แพ้ไม่ได้ตาย แพ้แค่แพ้ แก้มือใหม่ได้ แพ้กลับมาชนะได้ ถ้าเรียนรู้ แต่ชนะจะแพ้ ถ้าไม่ยอมรับ RIZwheniwin

ความเก่งนั้น มันไม่ได้มาเพราะอยู่ดีๆ เราบอกตัวเราแล้วเราเก่งได้เอง แล้วคนยอมรับ ไม่ใช่เรื่องทำได้ทำไม่ได้ มันเป็นเรื่องของการทำได้แล้วมีคนยอมรับ การที่จะให้คนยอมรับนั้น มันก้ต้องสั่งสมประสพการณ์ ต้องอดทนทำสิ่งที่ถูก ถึงแม้คนจะเหยียด ยังไม่อยู่ในสายตา และมันก็ยากที่จะโตมาเดี่ยวๆโดดๆด้วยตัวคนเดียว มันก็ต้องมีสังคม มีพรรคพวกเพื่อนฝูงสนับสนุน มีผู้ใหญ่ช่วงผลักดัน จนคนในสังคม หรือคนทั่วไปยอมรับ อย่าคิดไปเองว่ามันง่าย มันต้องอดทนไม่ใช่น้อย ไม่เหมือนกับการให้คนเขาว่าเราโง่ ทำอะไรก้ได้ง่ายๆทีเดียว ที่พยายามมา อดทนมา ล้มหมดระเนระนาด คนเขาสมน้ำหน้าทั้งบาง...

บางทีจะเทียบ ความฉลาด กับความโง่ มันคุยกันหลายมุมหลายมิติ มันก็มีที่น่าคิดตามบ้าง และไม่ควรไปสนใจมัน เพราะมองอีกมุมหนึ่ง ที่คนอื่นมองเราฉลาด เพราะเขาไม่รู้ในสิ่งที่เราพูดเราบอกเขา ทั้งๆที่เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ใครๆก็รู้ในโซนของกลุ่มเรา แต่พอนอกกลุ่มไปใช่ว่าจะรู้กันทุกคนทั้งโลก พอเราบอกสิ่งที่เขาไม่รู้ เขาก็เลยยกย่องเราว่า เก่งหรือฉลาด ทั้งๆที่เราก็ไม่ใช่เป็นคนคิดเอง รู้เอง หรือทำเอง มันก็เป็นเรื่องพื้นๆอีกสังคม หรืออีกคนกลุ่มหนึ่งเท่านั้นเอง มันทำให้คิดได้ว่า เพราะเขาไม่รุ้เลยมองเราฉลาด และถ้าเขารู้แล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องยกย่องกันอีกต่อไป มันก็แค่ คุณยังไม่รู้...

คนที่รู้จักตัวเองก่อน มันก็จะรู้ว่าต้องทำอะไรที่ชอบ แต่คนที่ไม่รู้ ก็ไม่ต้องรีบในการที่ค้นหา ไม่ต้องเคร่งเครียดไปกับมัน เพราะเรายังหาไม่เจอ ยังไงมันก็ไม่ได้เจอ ผ่อนคลายทำตัวตามสบาย ลองโน่นลองนี่ ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวถ้าเจอมันก็เจอเอง บางคนเจอตัวเอง ตอนอายุ 16 หรือบางคนจะ 50 มันไม่สำคัญ สำคัญที่เรายังหาตัวตนอยู่หรือเปล่า เพราะที่เราเจอแล้ว อาจจะไม่ใช่สำหรับอนาคตกาล เราอาจจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆก็ได้ แต่ให้รู้จักตัวเองไว้ RIZkyi