Category: daily note

มันเป็นเรื่องของโชคชะตา และโอกาส และบางคนก็ไม่มีโอกาส แต่ใช่ว่าเราปิดกั้นเลือกโอกาสตลอดเวลา เมื่อจังหวะมาจ่อๆ จะได้ไม่ได้ก็ต้องเอาไว้ก่อน เพราะมันมาแน่ๆ มันได้อยู่แล้ว แต่มันจะได้ไปแค่ไหนก็ค่อยอีกที เราก็อย่าทำให้โอกาสมันผ่านไป คนเขาตั้งใจจะส่งบอลมาให้เรา อย่างน้อยให้เราเตะไป ได้ไม่ได้ก็ยังดี ไม่ต้องหนี ไม่ต้องคิดมาก เอาไว้ก่อน หรือจังหวะที่มันฟลุ๊ก ที่มันก็เกิดขึ้นได้ แต่น้อย มาแล้ว เอาเหอะครับ อย่าคิดมาก บางทีคนอื่นเขารอมาทั้งชีวิต ฟิตซ้อมตลอดยังไม่ได้โอกาส เราไม่ได้ถึงขนาดเขา...

คนเราไม่กล้าเสี่ยงเพราะอะไร ส่วนมากไม่ได้คิด และคิดว่าทุกวันนี้ก็ดีอยู่แล้ว แต่จริงๆ ไม่เคยเอาความเสี่ยงมาคำนวนเลย ว่า สิ่งที่เสี่ยงไป มันจะคุ้มค่ากับความเสี่ยงไหม เพราะพอคุยเรื่องความเสี่ยง ก็ไม่อยากเสี่ยงแล้ว เพราะความเสี่ยงมันน่ากลัวสำหรับความคิดคนปกติทั่วไป อยากได้ชัวร์ๆ มันคิดได้ แต่มันก็ไม่มี แต่จริงคนที่กล้า เขาอาจจะไม่ได้บ้าบิ่น แต่เขาคำนวนเงื่อนไขของตัวเอง เสร็จเรียบร้อยดีแล้ว และคิดว่าจุดรับได้มันคุ้ม พอถ้าเชื่อว่าคุ้ม ก็ต้องเสี่ยง ไม่มีไม่เสี่ยง เสี่ยงไปเหอะ เพราะคิดมากแล้ว RIZbetforwin

ใครก็อยากไปถึงยอดตำแหน่งสูงสุด เพราะคนส่วนใหญ่มองแต่ด้านดี และดูเหมือนโลกก็พยายามหันแง่ดีให้คนทั่วๆไปมอง มองถึงเรื่องสิทธิพิเศษ มองถึงเงิน ถึงอำนาจ มองถึงความสบาย โลกหันแง่นี้ให้คุณมอง มันจะได้ทำให้คุณมีความอยาก มีความพยายามปีนป่ายตัวเองมาให้ได้ แต่โลกไม่ได้หันในสิ่งที่เป็นเงา ของสิ่งเหล่านี้ ตำแหน่งที่มีด้านดี มันก็ต้องมีด้านร้ายควบคู่มา เหมือนทีคนบอกว่า อำนาจ มาพร้อมความรับผิดชอบ ถ้าคุณถูก คุณก็รับชอบ แต่ถ้าคุณผิด คุณก็ย่อมต้องรับผิด ในการรับผิด มันก็อาจจะเพราะคุณทำเอง อันนี้คุณเองก็ย่อมเข้าใจได้ แต่ถ้าอะไรก็ตามทีที่อยู่ใต้การปกครองของคุณทำผิด...

จริงๆ ความสุขของคนเรา มันง่ายมาก คือ รู้จักพอ พอใจในสิ่งที่ตัวเองมี แต่ถ้าทุกคนพอใจ คนจะขายอะไรได้มากกว่าปกติ หรือแพงกว่าปกติละ มันก็เลยต้องสร้างความสุขยากๆขึ้นมา คืออะไรที่ต้องจ่ายแพงขึ้น หรือหายากเพื่อการได้มา และเอาเข้าจริงๆ การที่ได้มาแล้วมันก็ไม่ได้สุขนานหรอก เพราะมันไม่ใช่ความสุขพื้นฐาน การมีกระเป๋าสักใบ ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ถ้ากระเป๋านี้มันดีกว่าปกติ แล้วมีเรื่องเล่ามากมาย มีตำนานยัน ไททานิคล่มแล้วยังรอดมาได้ มูลค่ามันก็เลยเกินจริง เพราะ คือ ต้นทุนสินค้า...

การทำความดี คนทำมักชอบพูดว่า ทำไป แต่ไม่ได้หวังสิ่งใดตอบแทน หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ ปัญหาต่างๆ ก็คงไม่ได้เกิด เราทำมันด้วยใจ สุดท้ายถึงไม่มีอะไรกลับมา ก็ไม่เป็นอะไร เพราะเราฝึกฝน ฝึกตน ให้เป็นผู้ให้ และไม่หวังอะไรตอบแทน ให้แล้วก็แล้วกันไป มีใหม่ เราก็ให้ใหม่ แต่คนที่หวังอะไรตอบแทน ก็ต้องบอกความหวังไปให้ผู้ที่เราทำให้ ผู้รับจะได้รู้ในเงื่อนไข ไม่ใช่ บอกว่าไม่อยากได้ๆ พอถึงเวลาเอาเข้าจริงๆ กลับไปเรียกร้อง หรือแม้แต่...

คนที่รักการขาย พวกนี้ มีอะไรมันขายได้หมด ถือว่าเป็นสกิล จะเทพไม่เทพก็แล้วแต่คน แต่ถ้าคุณรักในสิ่งที่คุณขาย คุณจะมองสิ่งนั้นด้วยตัวคุณเอง ความเข้าใจ และความเชื่อของคุณเอง มันมากเกินไป และให้คุณค่าและราคามันสูงกว่าความเป็นจริง การมองด้วยสายตาผู้บริโภค มันถึงจะบอกได้ว่า สินค้าที่คุณว่ามันดี มันดีและมีค่าสำหรับผู้บริโภคเท่าไหน ตีมาเป็นราคาได้ ส่วนจะเพิ่มมูลค่าด้วย การตลาดหรือ การมีตราสินค้ามันก็ว่ากันไป แต่ที่สำคัญ เราต้องแบ่งแยกมองหลายๆมุม ด้วยหลายๆตาของหลายๆคน RIZeyes

การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด จะเรียนรู้จากการที่เรียนจากคนอื่น หรือหาคนอื่นมันก็เรื่องนึง เราเอาความรู้ ความเข้าใจ ประสพการณ์ มุมมองที่ แตกต่างหรือมากกว่าให้เขา แต่ เราก็ต้องเรียนรู้ คนที่มาเรียนเราไปพร้อมกัน มันจะได้ทั้งคู่ มันจะได้รู้ว่าใช่ หรือถูกใจไหม เราอยากยิ่งให้ ยิ่งได้ บางทีมันก็ไม่ได้รอให้เขาให้กลับ แต่ที่เราได้ เราได้ทบทวน ยิ่งมาก ก็ยิ่งคล่อง ยิ่งแม่น เอาสิ มันก็ได้อะไรเหมือนกัน มองดีๆ...

ความสำเร็จของคนอื่น อาจจะไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นมองหาในเรา แต่เราก็จะมองความสำเร็จของเรา ในมุมมองที่เรามองคนอื่น ด้วยความคิดที่ไม่ได้ตรงกัน มันก็มีข้อถกเถียงกันไม่จบสิ้น มันก็ต้องอยู่ที่เราจะเลือกอะไร ถ้าเอาตามใจเรา มันก็ไม่ใช่อย่างที่คนอื่นอยากได้ แต่ถ้าเอาใจคนอื่น ก็ไม่ใช่อย่างที่เราอยากได้ จะหาตรงกลางก็ได้ แต่มันต้องสมดุลย์ในสิ่งแตกต่างกัน จนอาจจะไม่ได้ทั้งสองอย่างก็ได้ ถ้าเลือกได้ก็เลือกเอา แต่ถ้าเลือกไม่ได้ มันก็อาจจะไม่ได้ทั้งคู่ RIZsuccessforsome

ยังไงซะ เราก็ต้องเข้าข้างตัวเอง ในพื้นฐานของคน มันก็ต้องเข้าข้างตัวเองไว้ก่อน และนั่นก็จะเป็นจุดที่เราฝึกมองภาพที่เกินจริง เราอาจจะเป็นคนที่มองโลกแง่ดีในหลายๆเรื่อง มันก็ดี แต่มันก็คือแง่ดีเกินจริง บางทีคนก็ว่าเรามองโลกในแง่ร้าย เราก็อาจจะมองมันร้ายเกินจริง มันไม่ใช่เรื่องความพอดี แต่มันเรื่องมองความจริง อย่างที่มันเป็นหรือเปล่า ถ้าเราใส่สมการที่ถูกต้อง คำตอบก็จะออกมาถูก แต่ถ้า เราใส่สิ่งที่เกินจริง แล้วเราต้องหาคำตอบที่ถูก มันก็ย่อมมี หรือ เพิ่มตัวแปร อะไรบางอย่างมาหักล้าง จนกลายเป็นสมการที่ยุ่งยาก เพราะ มันกลายเป็นเงื่อนไข...

เป็นคำถามที่น่าสนใจเหมือนวัดความเป็นเพื่อน แต่ก็อยากให้คิดอีกแง่มุมหนึ่ง เพราะเรามีค่าจึงมีคงมาขอพึ่ง จะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้าย เราก็แยกแยะได้ วันๆก็ไม่เหมาะที่จะสวลเสเฮฮาอย่างไร้สาระแก่นสารไปวันๆ หากพิจารณาตามความจริงแล้ว ถ้าเจอคนที่ไร้คุณค่า รู้จักแล้วเป็นภาระ ในทุกแง่มุม มันก็ไม่ควรคบ เพราะอยากเจริญ ยังต้องฝึกคบบัณฑิต ตามกาลมสูตร ที่ว่าไว้ ถ้าเราอยากจะคบคนที่เจริญ เราก็ต้องเป็นคนที่เจริญเช่นกัน ถ้ายังไม่เจริญ ก็พยายามฝึกฝนทำตัวให้เป็นคนที่เจริญ เป็นคนที่มีประโยชน์ สามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้ อย่างน้อยสักทางหนึ่ง ถ้าเป็นคนที่ไร้ประโยชน์แล้ว ยังไม่มุมานะพยายามให้พัฒนาตัวเอง แล้ว...