Category: daily note

คนส่วนใหญ่ในสังคม ล้วนเป็นฟันเฟือง คอยหมุนเศรษฐกิจให้ก้าวไปข้างหน้า แต่แลกด้วยผลตอบแทนเพียงน้อยนิด คนที่กำหนดนโยบาย ทำงานไม่ได้ลำบากเหมือนพี่น้องรากหญ้า ความเข้าใจความลำบากไม่เหมือนกัน เมื่อไม่เข้าใจความลำบากของคน นโยบายที่ช่วยเหลือ จึงเหมาะกับคนที่ตัวเองเข้าใจมากกว่า ส่วนที่จะทำอะไรให้รากหญ้าบ้างก็เสียเวลา ไร้ประโยชน์ หากจะเข้าใจ ต้องไปลำบากดูบ้าง RIZlivepoor

เมื่อเจอปัญหา ส่วนใหญ่ไม่ถอยก็หนี ไม่ยอมเรียนรู้มันเลยว่า มันเป็นอะไร ปัญหาจริงหรือไม่ หรือแค่ภาพที่ไม่ชัดเจนทับซ้อนอยู่ พอเจอปัญหาก็ไม่อยู่เสียแล้ว แล้วเราจะรู้ทางออกของมันได้อย่างไร มันต้องยอมรับถึงปัญหา แยกเป็นส่วนๆ แก้เป็นส่วนๆ ไม่มีอะไรแก้ไม่ได้หรอก ที่เขาทำไม่ได้ เพราะเขายังไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรต่างหาก RIZsolve

วันที่เกิดเรื่องขึ้นมา เรื่องแย่ๆเข้ามาทำให้วันนั้นของคุณมันไม่มีดีเอาเสียเลย แต่คุณก็อย่าได้คิดว่า เพราะวันแย่ๆวันนี้ มันทำให้ชีวิตคุณต้องแย่ ชีวิตคุณมันไม่ได้ล้มเหลว แค่มีเรื่องไม่ดีมาแค่วันเดียว หรือมันจะหลายวัน แต่อย่าเหมารวมว่ามันเป็นทั้งหมดของชีวิตคุณ ไม่งั้นมันจะไม่เหลือพลังที่ยืนขึ้น สู้ต่อไป RIZbaddaycoming

การที่เราชอบมองว่าเราพอมีโอกาส แล้วเสียไม่เท่าไรนั้น ส่วนใหญ่ก็เสียไม่เคยได้ แต่เพราะเสียน้อย และได้มาก ก็เลยคิดว่ามีโอกาส จะซื้อของดี ราคาถูก แต่ตาเราไม่ถึงดูไม่ออก ก็เจอของเสียของปลอมของเก๊ไป มันเป็นจิตวิทยาเข้าว่า ของดี ราคาถูกเกินจริง มันไม่ควรจะมี คำว่าฟลุ๊ก คำว่าโชคดี เหมือนกับซื้อรางวัลสลากกินแบ่งแล้วได้รางวัลที่หนึ่ง คนซื้อกันเยอะแยะ มีถูกอยุ่กี่คน มีกี่คนที่เสีย แต่เสียแล้วดันมีความคิดว่าไม่เป็นไร นิดหน่อยเอง ครั้งหน้าลองใหม่ ลองเรื่อยๆสิบปีต่อมาก็ยังเสียอยู่ดี คิดดีๆ...

วันที่ฉันเลือกกินอาหารอร่อยๆนั้น ฉันมีความสุขกับการกินเป็นอย่างมาก มากจนกินเกินพอดี มากจนเสียเปล่า แต่วันที่ฉันต้องกินอาหารที่ไม่อร่อย เพื่อที่จะประทังชีวิต ให้พ้นไปอีกมื้อ ให้มีแรงทำงาน เพื่อวันต่อไป ฉันเลยคิดว่า ถึงฉันจะกินอาหารอร่อย ฉันก็ควรกินแต่พอดี ประมาณเพื่อประทังชีวิต ส่วนวันที่กินอาหารที่ไม่อร่อยนั้น ฉันก็ต้องกินเพียงพอ เพื่อให้มีแรงสู้ในวันต่อไป เมื่อเข้าใจแล้ว เราก็ไม่ทำอะไรตามอารมณ์ และเราก็ไม่รังเกียจวันไม่ดี เพราะมันก็คือวันเหมือนๆกัน RIZeat

อยากจะรู้อะไร ก็ต้องไปรู้สิ่งนั้น ไม่อยากอยากรู้อะไร แล้วคิดไปเอง คนมันเดินผิดทาง แล้วไม่รู้ตัว เพราะคิดไปเอง สงสัยมันง่ายกว่า แต่ถ้าอยากรู้ ม้นต้องเฝ้าดู ค่อยๆจับอาการ ดูความเป็นไป แล้วเราจะเข้าใจจริงๆ ไม่ได้คิดไปเอง RIZlooking

ทุกๆสถานการณ์ มันก็สร้างวีรบุรุษ แต่อัตราส่วนวีรบุรุษต่อคนที่เจอปัญหามันแตกต่างกันมาก คนทั่วไปและคนส่วนใหญ่โดนผลกระทบหมด เหตุที่โดน เพราะไม่เปลี่ยนแปลง แต่คนที่เปลี่ยนแปลงและพาคนอื่นเปลี่ยนได้นั้น อาจเรียกเป็นวีรบุรุษ แต่สำหรับคนทั่วไป เอาแค่เปลี่ยนแปลง อยู่เงียบๆ เอาตัวให้รอดเป็นพอ ไม่ต้องทุ่มเท ทุ่มทุนอะไรขนาดนั้น มันจะยุ่งยากเหนือความสามารถ เอาสบายๆคือ เอาตัวให้รอด เป็นยอดดี RIZservival

มีเรื่องมากมายที่เราไม่รู้ ทำให้เราขวนขวายที่จะรู้ การไม่รู้ ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมาก สำหรับคนที่พยายามจะรู้ เพราะเขาต้อง พยายามหาทางรู้ในสิ่งที่เขาไม่รู้ให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยการค้นคว้า สืบเสาะ ค้นหา หรือถามผู้รู้ แต่แรกๆอาจะอื้อหน่อย เพราะมาแบบว่างๆ แค่ไม่รู้ ก็อย่าเมินเฉย เบือนหน้าหนี ถ้าทำแบบนี้ ก็ไม่รู้อยู่นั่นแหละ RIZknow

เดี๋ยวนี้อะไรก็ง่าย จะหาอะไร มันมีแทบจะสำเร็จรูปหมดแล้ว ค้นหาในกูเกิ้ลก็เจอ แต่เดี๋ยวนี้คนขี้เกียจกว่าเดิม ไม่อ่านแล้ว หาเป็นคลิปไปเลย มีคนทำให้ดู มีคนพูดให้ฟัง ไม่ต้องคิดแล้ว ทำตามได้เลย จบ … แล้วจะรู้ได้อย่างไร ว่าเขาทำไม่ผิด แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาไม่หลอกเรา เพราะคนติดตามเยอะ เพราะใครๆก็บอกงั้นหรือ เรามีเวลา รวบรวมสติคิดหรือเปล่า หรือรีบเร่ง ลอกๆ ทำให้ได้เสร็จๆ ก็ผ่านๆไป แต่เปรียบกับบางเรื่องข้อดีในการอ่านหนังสือ...

เราเดินทางใกล เพื่อไปถึงจุดหมาย เราต้องออกจากเมืองที่คุ้นเคย ถึงแม้ว่าเรารู้เส้นทางเป็นอย่างดี แต่เมืองนี้รถก็ติด(1) เมื่อออกจากเมืองแค่ชานเมืองก็มีการทำถนนระหว่างทางทำให้การจารจรไม่ได้สบายอย่างที่คิด(2) พอออกไปก็ต้องเจอตำรวจตั้งด่านตรวจ จะความเร็วหรือตรวจสิ่งผิดกฎหมายก็ว่าไป (3) ผ่านมาได้ก็ต้องเดินทางขึ้นภูเขา และภูเขาก็ไม่ได้มีแค่ลูกเดียว ต้องอ้อม ต้องข้าม ต้องขึ้นลงไปมา(4) กว่าจะถึงปลายทางก็ค่ำแล้ว (5) ที่กล่าวมาคือ จะทำอะไรสักอย่างหนึ่ง มีเป้าหมาย มีปลายทาง มีวิถีการเดินทาง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เจออุปสรรค และการเจอนั้นก็ไม่ได้เจอแค่อย่างเดียว มันจะมาใหญ่ๆ ย่อยๆ...