Just another my IDEA
มันเป็นหัวข้อเริ่มต้นง่ายๆของนักการตลาด ที่ต้องรู้จัก ลูกค้าของตัวเองให้ดีก่อน ให้รู้จักะเขา เสมือนเรานั่งติดตามเค้าเป็นเงา ให้รู้ว่าเขาชอบอะไร กินอะไร ทำอะไร และต้องรู้ว่า ไม่ชอบอะไร ไ่ม่กินอะไร ไม่ทำอะไรด้วย เราถึงจะเลือกใช้ อาวุธ หรือช่องทางการตลาดที่เหมาะสมกับลูกค้าเราได้ สำหรับนักการตลาด ที่ ลอกเลียนแบบความสำเร็จของคนอื่น โดยคิดว่ามันเป็นสูตรเด็ดสูตรลับนั้น และนำมาใช้ จงมั่นใจว่าไม่รอด คิดเอง เข้าใจเอง ทำเอง และลองผิดลองถูกเอง...
เวลามีค่า จนเรารีบๆทำอะไรที่เราตั้งใจให้ถึงจุดมุ่งหมาย เวลาเราขับรถเราก็มัวแต่มองไปข้างหน้า ไม่ได้มองรอบๆบ้าง เวลาเราเดินเราก็รีบก้าวไปข้างหน้า รีบไปให้ถึง รีบไปให้ทัน เราคิดว่าเราทำได้ ดูเหมือนจะทำได้ แค่ได้ มันไม่ได้มากกว่าได้ สิ่งรอบๆตัว ย่อมบอกเรื่องราวต่างๆ ความผิดปกติเพียงเล็กน้อย อาจจะทำให้เราฉุดคิดได้ว่า เราอาจจะลืมอะไรไปหรือเปล่า ความสุทรีย์ของการเดินทางนั้น มันไม่ใช่เป้าหมาย ที่จะรีบเร่งให้ถึงเป้าหมายเพียงอย่างเดียว แต่มันรวมถึงรายละเอียดปลีกย่อย ในทุกเม็ดทุกอณู ที่แรกหยิบจับมา ยังไม่รู้จะรู้ไปทำไม แต่มันจะเป็นประสพการณ์ที่เก็บไว้รอ...
การออม เพื่อออม มันจะได้แค่เงินออม แต่การออม เพื่อลงทุน มันจะได้ผลตอบแทนที่ดีกว่า แต่การเข้าลงทุนมันมีจังหวะ แต่คนที่อดทนได้มากกว่า มันย่อมมีโอกาสชนะเงินออม ทัศนคติการออมเป็นสิ่งดี แต่การกังวลจนออมอย่างเดียว ย่อมไม่ทำให้เงินออมงอกเพิ่มขึ้นมาได้ ยิ่งช่วงเศรษฐกิจแบบที่ดอกเบี้ยไม่ถึง 1% แต่อัตราเงินเฟ้อไปมากกว่า 3% มูลค่าของมันจะหดไปเรื่อยๆ แต่ถ้าเรามีเงินส่วนหนึ่งที่พอใช้จ่าย และสัดส่วนปลอดภัยแล้ว ก็ต้องพิจารณาลงทุนบ้าง ซึ่งการลงทุนก็มีความเสี่ยง ผลตอบแทนแตกต่างกันไป ก็ต้องเลือกให้ดี RIZinvest
ไม่ว่าสิ่งที่เป็นที่สุด ดีที่สุด เยี่ยมที่สุดของวันนี้ มันจะเป็นมาตราฐาน ที่ท้าทายคนอื่นในวันต่อไป เพราะเหตุนี้โลกเราได้ถึงพัฒนาก้าวต่อไปข้างหน้ไม่ว่าช้าจนลืม หรือเร็วจนตามไม่ทัน จะมีคนที่พยายามทำลายสถิติอยู่เสมอ ไม่ต้องถาม เพราะถ้าเราไม่ทำลายสถิติตัวเอง มันจะเมีคนทำลายสถิติเราจนได้ การพัฒนาไปสู่สิ่งที่ดีที่สุดมันต้องทำอย่างต่อเนื่อง และตลอดชีวิต แม้เราจะเรียนจบสูงแค่ไหน แต่ถ้ามันผ่านมาแล้วต้องปล่อยมันผ่านไป อย่าไปคิด เพราะยึดติดตัวเดียวที่จะทำให้เรา ไม่ไปต่อ เพราะความสำเร็จที่ผ่านมามันดึงรั้งเอาไว้ หนีมัน และก้าวต่อ Rizdofortomorrow
อย่างที่รู้ โลกมันหมุนเร็ว ขนาดหายใจทิ้งสองสามที อ้าวว มันไปอีกแล้ว ไม่ต้องคิดแค่ว่าพักสักแพพ หลับสักตื่น โลกบัจุบันมันจะวิ่งหนีไปแบบเรามองเห็นลิบๆ ผู้ใหญ่มีประสพการณ์ แต่การประคองตัวในโลกที่รวดเร็วนี้ก็ต้องเลือกประสพการณ์ด้วย อย่างบางเรื่องแข่งกันที่ความเร็ว คือช้าๆได้พร้าเล่มงาม รอไปสิ อดแดกซะนี่ เราก็ไม่ได้ว่าผู้ใหญ่นะ เพราะเค้าก็ผ่านโลกมาก่อน แต่สมัยนี้ เอาอดีตมาใช้มากก็ไม่ได้ ถ้าทำตามมีตายแหงๆ คอนเซปบางอย่างยังคลาสสิคอยู่ แต่รูปแบบมันเปลี่ยนไปเยอะ ความเข้าใจมันก้ต้องตกผลึกทั้งผู้รับ และผู้ใหญ่ ก็ต้องมีความเข้าใจกัน มาเป็น...
ทัศนคติ แค่คำสองคำที่เหมือนกัน แต่ความท้าทายแตกต่างกัน คำว่าเป็นไปไม่ได้ มันสำหรับ พวกคนใจฝ่อ ไม่กล้าสู้และกลัวการเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าพวกนี้จะทำอะไรก็ไม่กล้าเสี่ยงเสมอ เพราะกลัวความล้มเหลวเลยไม่ทำ แต่สำหรับคำว่า ยังไม่มีใครเคยทำได้มาก่อน ถึงจะความหมายเหมือนกัน แต่มันเปี่ยมไปด้วยทัศนคติ ด้วยมุมมองความเป็นไปได้ ที่ยังไม่ได้เกิดขึ้น แค่หาเหลี่ยมแง่มุมของมัน ลองผิดไปเรื่อยๆ แบบไม่ลดละ เพราะทำ ทำ ทำ และ ทำ ทำ...
เราเห็นคนที่ทำได้ แล้วเราทึกทักไปเองว่าเราทำได้นั้น…ผิด การเรียนรู้ไม่ใช่แค่มอง แล้วทำได้ การขี่จักรยานมันก็ไม่ง่าย สำหรับคนไม่เคยขี่ การว่ายน้ำมันก็ไม่ง่าย สำหรับคนไม่เคย แต่สิ่งต่างๆนี้ เรียนรู้ได้ แต่ถ้าจะทำให้ได้ มันต้องเรียนรู้ และลองปฎิบัติ คนที่ขี่จักรยานได้นั้น ย่อมต้องเคยล้มมาก่อน คนที่ว่ายน้ำได้นั้น ย่อมต้องเคยสำลักน้ำมาก่อน ทุกอย่างมีท่วงท่า จังหวะ ลีลา และความเข้าใจ จะทึกทักไปเอง แล้วทำได้นั้น… ก็ลองดู น่าจะล้ม...
มีน้อยใช้น้อย มีมากใช้น้อย มีหนี้ใช้หนี้ ทำเช่นนี้ไปเรื่อยๆ ทรัพย์สินจะเพิ่มพูนไม่รู้ตัว เพราะการมีน้อย ย่อมเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำอะไรเกินตัว แม้จะมีสิ่งยั่วใจให้เป็นหนี้เยอะแยะ ก็ต้องอดทน ทำอะไรต้องประมาณ อย่าคิดถึงการซื้อความสุขให้ตัวเองบ้าง แล้วทำเกินตัวและเป็นหนี้ มีมากใช้น้อย เพราะ การมีมาก ก็ไม่หมายถึงเราสมควรใช้มากได้ ถึงแม้ว่าเราจะหาได้ แต่ถ้าใช้สมเท่าที่หา มันก็จะหมดไปอยู่ดี หากชีวิตเดินด้วยความสมถะ ก็จะไม่มีวันอับจน มีหนี้ย่อมต้องใช้หนี้ ใช้มากใช้น้อยก็ต้องใช้ ตอนใช้หนี้ต้องดูความเหมาะสมและความไหวของตัวเอง การก่อหนี้ย่อมต้องเป็นเรื่องจำเป็น...
ใครๆ ก็อยากชนะ มีใครบ้างละไม่อยากชนะ แต่ชนะนั้นไม่ใช่ว่าทุกคนทำได้ ถ้าเราตั้งเงื่อนไขยิ่งมาก โอกาสก็ยิ่งแคบ บางทีเราตั้งเงื่อนไขที่ย้อนแย้ง จนไม่สามารถทำให้สำเร็จได้ เช่นจะเอาให้ได้ อย่างโน้นนี้ และต้องได้ทุกอย่าง เล็งผลเลิศ ไม่ใช่แค่ชนะเฉยๆ จะเอาชนะเลิศ ดีที่สุด มันยากไปไหม เหมือนบีบคอตัวเอง ไว้ไม่ได้ดีที่สุด ก็ไม่เอา เพราะแบบนี้ คนเราก็เลยไม่ได้ และไม่ใช่อยากได้อย่างเดียว เราไม่ยอมเสียด้วย การลงทุน มีความเสี่ยง...
ทุกคนล้วนมีไอดอลในเรื่องต่างๆ อยากจะรวย ก็ย่อมมีไอดอล เป็นนักธุรกิจชื่อดัง คนโน้นคนนี้ ถึงบางที นั่งซื้อหนังสือ หาประวัติ อ่านเพื่อที่จะได้รู้จักว่าเขาทำยังไงถึงก้าวมาถึงจุดนี้ ดี และไม่ผิด ผมว่านะ แต่คนส่วนใหญ่ เป็นได้แค่ ผู้เสพความสำเร็จของคนอื่น ถึงแม้เขาพยายามที่จะฝึกตัวพยายามให้ตนเก่ง การยึดความสำเร็จของคนมาเป็นตัวตั้งนั้นเมื่อมาทำซ้ำอาจจะสำเร็จหรือไม่ก็ตอบไม่ได้ แต่อาจจะนำไปสู้ความชิบหาย ของพวกนี้ ลอกกันเป๊ะๆไม่ได้ มันเฉพาะตัว มันต่างเงื่อนไข ต่างสถานที่ ต่างเวลา แต่เราเอาความผิดพลาดของเขามาเรียนรู้ได้...