Category: daily note

ของทุกอย่างย่อมมีประโยชน์ในตัวเองไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง สิ่งของทุกอย่างย่อมมีเหตุและปัจจัยในตัวของมันเอง เพียงแต่เรารู้หรือเปล่า เพราะความไม่รู้ มันก็ไม่ได้แปลว่าสิ่งนั้นมันไม่ดี เพียงแต่เรายังไม่แหลมคมพอที่จะใช้ประโยชน์มันได้ สิ่งรอบๆตัวเรา อยู่ที่เราเลือกหยิบจับมาใช้ หน้าที่ของสิ่งหนึ่งอาจจะมีหน้าที่อย่างหนึ่ง แต่จริงๆแล้วอยู่ที่เราพลิกแพลงทำได้หลายอย่าง แม้หินบนพื้นก้อนเดียว อาจจะเป็นอาวุธได้ เป็นที่ถ่วงน้ำหนักได้ เป็นศิลปะก็ได้ จริงๆแล้วเป็นอะไรก็ได้ เพียงแต่เราสุดที่จะมอง หากเราเก่งพอ ก็ใช้ทุกอย่างรอบๆตัวได้ หากเรายังไม่เก่ง แต่ก็เก็บไว้เผื่อว่าวันหนึ่งจะได้ใช้ แต่หากเราไม่สนใจ ถึงมันมีดีซ่อนไว้ เราก็มองข้ามอย่างน่าเสียดาย เพราะเราไม่รุ้หรอก แต่อย่าปล่อยให้มันผ่านไปจะดีกว่า...

ตอนอ่านหนังสือที่บอกว่าความอิจฉานั้น มันเป็นแรงผลักดัน ทำให้เรามุ่งมั่นและพยายาม มันก็คงจริง แต่มีกี่คนที่เอาสิ่งอันตรายนี้มาเป็นแรงผลักดัน เพราะความอิจฉาอาจจะทำให้คนเราคิดอะไรตื้นๆ ทำอะไรโง่ๆ แล้วกลายเป็นเรื่องไม่ดีขึ้นมาได้ การเห็นคนอื่นดีกว่านั้น เราก็ควรจะเอามาเป็นตัวอย่าง แบบอย่างที่จะทำให้เรามุ่งมั่นให้ได้เหมือนเขา แต่อย่าไปรังเกียจหรือ ริสยาเขา ถึงแม้เขาไม่สมควรที่ได้รับหรือมี แต่มันก็ขึ้นอยู่บุญบารมีที่เคยมีมาสั่งสมแตกต่างกัน ไม่มีอะไรที่แย่ไปหมด ไม่มีอะไรที่ดีไปตลอด มันก็วนๆกันไป จงระวังจิตใจตัวเอง พึงมีสติอยู่เสมอ ถึงเราไม่ได้ทำดี แต่การละเว้นสิ่งที่ไม่ดี ทั้งทางกาย และจิตใจมันก็ช่วยให้ดีได้แล้ว RIZbeware

แม้จะมีสิ่งน่าสนใจเต็มไปหมดก็ตาม แม้ว่ามีคนแนะนำคุณยังไงก็ตาม แม้ว่าจะมีความจะช่วยคุณก็ตาม ุถ้าคุณไม่รุ้ไม่เข้าใจ แม้พยายามแล้วก็ไม่ใช่ความผิดหรอก เพราะ มันไม่ใช่ของคุณ หาในสิ่งที่เป็นของคุณ ที่ใจมันเรียกร้อง ถึงแม้เคยผิดหวังอกหัก แต่เรื่องของใจ ถ้าห้ามมันแล้วนั้น ไม่มีความสุขหรอก เพราะคุณจะรู้สิ่งที่คุณเชื่อ ถึงจะเป็นความเชื่อที่อาจจะผิด แต่ผมว่าคุณก็อยากพิสูจน์มัน เพราะถ้ามันเป็นของคุณ มันก็จะเป็นของคุณ แต่คุณก็ต้องทำมันนะ ไม่งั้นมันก็ยังเป็นของคุณที่รอคุณ แม้บางทีเร็วไปบ้าง หรือตกรถบ้าง ไม่เป็นไร ทำต่อไป ทุกครั้งที่ทำคุณจะรู้...

จริงๆแล้วลูกค้าจะซื้อสินค้าโดยคำนึง 1 value for money หรือความคุ้มค่า 2 price concern สนใจเรื่องราคาเป็นหลัก มันก็มองง่ายๆ เวลาจะขายของ มันก็ต้องเข้าใจลูกค้าว่าเค้าอยากได้แบบไหน เพราะ คนมีคิดถึงเรื่องเงินก่อน ก็ไม่ต้องคุยเรื่องคุณภาพว่ามันดีแค่ไหน คุยแค่มันใช้ได้และตอบโจทย์ราคาก็พอ เพราะต่อให้คุณบอกว่าของคุณดีแค่ไหน เค้าก็ไม่สนใจหรอก มุมมองการใช้เงินของแต่ละคนมันไม่เท่ากันหรอก เพราะคนที่คิดเรื่องคุณค่า เค้ายอมจ่ายราคาสูงกว่า ที่ถูกที่สุด แต่ก็ต้องขอให้สมเหตุสมผลหรือเปล่า ถ้ามันดีพอ...

จะมีคนบอกให้คุณทำโน่นนี่ เพราะเป็นสิ่งที่ดี ที่เค้ารู้มา ก็รับฟัง จะมีคนเตือนตอนที่เขาคิดว่าคุณไปผิดทาง เพราะเขาคิดว่า มันต้องเป็นอย่างนั้น ก็รับฟัง แต่มีกี่คนที่เขาเคยทำ แต่มันจะมีเยอะคนที่เค้า”คิดว่า” แค่คิดว่า กับทำจริงๆมันไม่เหมือนกันนะครับ เพราะถ้าทำจริงๆ มันไม่ง่ายเลย มันมีต้องมีรายละเอียดอีกเยอะ มันไม่ใช่ทางเดินด้วยกลีบกุหลาบ วิ่งเล่นในทุ่งลาเวนเดอร์ ไม่ใช่ไม่ฟัง แต่ทุกครั้งที่ใครพูดก็เอากลับมาคิด อย่าให้ใจเบี่ยงเบนจากเป้าหมาย อย่าไม่ฟังเพราะคิดว่าเขาไม่เข้าใจหรือเป็นเสียงนกเสียงกา ทุกอย่างมีค่า แต่ต้องหัดแยกแยะ ปล่อยพวกที่คิดว่าตัวเองคิดเป็นไปดีกว่า เพราะบางที...

ดวงคนเรามันร้อยพ่อพันแม่ ไม่มีเหมือนกัน แม้ทุกคนอยากได้ดีทุกคน รวยทุกคน สบายทุกคน แต่มีกี่คนที่ทำได้ เรียนเก่งแค่ขยัน ส่วนดวงเฮงนี่ต้องบุญวาสนา ก็เห็นเยอะที่จากเด็กเก็บขยะมาเป็นเศรษฐี จริงที่อยู่มันไม่ได้มาด้วยดวงอย่างเดียว ความเก่งก็มีเยอะอยู่ แต่คนเก่งก็มีเยอะ ฉนั้นมีไม่กี่คนหรอกที่มันจะเหนือเก่งคือมีเฮง การจะมีเฮงก็ย่อมมีที่มาที่ไป คือมีบุญวาสนา อยากได้ย่อมต้องทำดี ช่วยเหลือคน หนักเบาเอาสู้ ประกอบด้วยเจตนาอันเป็นกุศล บำเพ็ญจนได้ คุณสมบัติที่ยิ่งใหญ่ จะเป็นบารมี10 หรือบารมี30ทัศก็ตาม ค่อยๆ ฝึกปฎิบัติไป...

คุณเคยเป็นกันไม๊ ของที่อยากได้ เท่าไรก็ซื้อ เพราะกลัวว่ามันจะหมด หรือกลัวว่ามันจะไม่ได้ กลัวว่ามันจะเป็นของเรา เพราะว่า เราให้คุณค่ากับมันจาก ความเป็นจริง บวก ด้วยความอยาก อะไรที่เป็นความอยาก ย่อมมีราคาเบี่ยงเบนจากความเป็นจริง ถ้าของดี ที่ไม่อยากได้ แต่ขายถูกๆต่ำกว่า ราคาเราถึงจะเอา เราก็อาจจะได้ แต่ก็ไม่ได้อยากได้อยู่ดี คุณค่าตรงนี้ นักการตลาดเอามาเล่นกันเยอะ เพราะต้นทุนของสินค้าก็พอๆกัน เพียงแต่ ใครจะสร้างเรื่อง จับประเด็นทำให้คนใจ...

การมองโลกในแง่ลบนั้น นอกจากจะทำให้ชีวิตหดหู่ มองอะไรก็ดุแย่ไปหมด จะสวยงามหรือไม่ ก็จะมีจิตใจอคติคิดอยู่เลยทำให้สิ่งที่ดี เราก็สงสัย สิ่งที่แย่ก็ย่อมบอกว่ากูว่าแล้ว ชีวิตย่อมไม่หาความสว่างสดใสไม่ได้ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวเราอย่างเดียว คนกลุ่มนี้ก็จะมองคนอื่นแย่ไปหมดเหมือนกับที่ตัวเองคิด มองว่าคนอื่นมาคบรู้จักหวังผลประโยชน์หรือเปล่า หวังเอาเปรียบหรือเปล่า มาหลอกลวงหรือเปล่า อะไรก็อคติไปหมด ถ้าเราเจอคนพวกนี้ ทำดีก็โดนหาว่าไม่จริงใจ ห่างไกลดีกว่า จะได้เป็นเรื่องน้อย แต่ถ้าจำเป็น ก็ต้องทำอะไรให้ชัดเจน ดีแค่ไหนเสมอตัวอยู่แล้ว เมื่อชัดเจน มีหลักฐานก็อย่าไปคิดมากปล่อยๆไปให้เค้าอยู่ในโลกที่เค้าอนุมานมาเองว่าโหดร้ายแย่เสมอ แต่ถ้าอยากจะแก้ ต้องหากลอุบายให้เค้าเข้าใจเองว่า...

เจออะไรขัดหูขัดตาไปหมด ตั้งแต่ตื่น เจอรถติด หงุดหงิด เจอคนปาด ตะโกนด่ามันอยู่ในรถตัวเองแช่งมัน เจอคนแย่งที่จอดบีบแตรระบายอารมณ์ยาวๆ อันนี้ถือเป็นเรื่องส่วนตัว แม้จะไม่ควรก็ตาม แต่เมื่อเข้ามาในที่ทำงาน หรือต้องทำงาน ต้องรีบลอกความใจร้อนทิ้ง หน้าหงุดหงิดออกไป ยิ้มแล้ว ก็พูดว่า คร๊าบบบบ ได้คร๊าบบ ทำได้คร๊าบบบ มันจะทำให้งานราบรื่นไปกึ่งนึง เมื่อเราใจร้อน เราต้องการให้คนอื่นใจเย็นกับเรา ยอมเรา แต่ในขณะเดียวกันคนอื่นก็มีปัญหาด้วยกันทั้งนั้น มีใจร้อนมา ก็อยากมาได้ความสบายใจ...

เป็นปกตินะ ที่เราคุยเรื่องเดียวกัน แต่เพื่อนเราก็คิดเห็นวิเคราะห์ไม่ตรงกัน สนุกดี เลยคุยกันได้ ประสพการณ์ของแต่ละคนมันเติบโตมาไม่เหมือนกัน ความเชื่อไม่เหมือนกัน มันก็มองอะไรเหมือนกันก็คิดไม่เหมือนกันนะถูกแล้ว แต่คนเราจะมาทะเลาะเพราะไม่เหมือนกันพาลไปเรื่องถูกผิดนะมันก็ใช่เรื่อง ถูกของเราเพราะอะไร ถูกของเขาเพราะอะไร ใช่หรือไม่ยอมรับกันหรือไม่ต่างหาก แล้วหาข้อสรุปยังไง ถ้าสรุปไม่ได้จะจบกันแบบด้วยดีแบบไหน จริงๆถ้ามีตรรกะแบบเดียวกัน ถึงคิดไม่เหมือนกัน มันก็น่าจะไปด้วยกันได้ แต่พวกที่ใช้อารมณ์เป็นหลัก ตั้งธงมาข้าถูกแต่เพียงผู้เดียว ใครคิดต่างจากข้าคือผิด โลกนี้เลยมีแต่ถูกหรือผิด ทำให้ต่อให้มีความเชื่อผิดๆว่าถูกมันก็ต้องดันทุรังถูก ซึ่งมันผิด ยิ่งคนแข็งแรง คนใหญ่คนโตคิดผิด...